Bigâne Nasıl Yazılır?
Bir gün, bir kelimeyi doğru yazamadığımı fark ettim. Hani o kelimeler vardır ya, her zaman doğru yazıldığını bildiğimiz ama bir an bir tuhaflık hissedersiniz; işte “bigâne” kelimesi de o anlardan birine sebep oldu. O an yaşadığım his, tam olarak kelimenin nasıl yazılacağına dair hissettiğim kararsızlık gibiydi: bir hayal kırıklığı, bir heyecan, bir umut… Bunların karışımı bir şeydi. “Bigâne” mi yazılıyor, yoksa “bîgâne” mi? Bu soruyu sorarken, içinde kaybolduğum, kaybolmak istediğim bir duyguydu. Bu yazı da o kaybolmuş anların içinden çıkmış bir hikaye olacak.
İlk Düşündüğümde…
Kayseri’de bir kafe açılışına gitmiştik o gün. Herkes yeni mekânda toplanmış, sıcak bir ortamdaydık. Bir arkadaşım, biraz daha entelektüel, bazen kelimelerle oynayan biriydi. Birden “bigâne” kelimesi geçti. “Bu kelimeyi hep yanlış yazıyorum, doğru yazılışını hiç hatırlamıyorum” dedi. Gülümsedim. “Bigâne”yi doğru yazmak için beş kez düşündüm. Sonunda, kelimeyi yazmaya karar verdim ama yazarken gerçekten emin değildim. Kafamda dönüp duruyordu, doğru yazıyor muyum? Hangi harf doğru, hangisi yanlış? İçimde bir gerilim, biraz da gülünçlük vardı. “Bîgâne” mi? “Bigâne” mi? Gerçekten biri beni böyle düşünürse ne yapardım? Böyle bir yazım hatası yüzünden beni küçük düşürürler mi?” diye endişelenirken bir yandan da “Ne olacak, her şeyin doğru yazılmak zorunda olmadığını kabullenmem gerek” dedim.
O Anki Heyecan
Hayatımda o kadar çok doğru bildiğim ama sonradan düşündüğümde yanlış olduğunu fark ettiğim şey oldu ki… Belki de bu, tam o anın duygusu da bu işte. İnsanlar bazen bir şeyin doğruluğundan o kadar emin olur ki, bir anda şüpheye düşmeleri zor olur. Bir kelimenin doğru yazılışı hakkında duyduğum o şüphe, bana insanın kendi doğrularına ne kadar sıkı sıkıya sarıldığını hatırlattı. Kayseri’deki kafe açılışında “bigâne”nin doğru yazılışını bir türlü bulamadım, fakat bir şekilde içimde o kelimeyi doğru yazabilme arzusu doğdu. Herkesin gözleri üzerinde, düşündüm. Tam da bu noktada, yazım hatalarını nasıl içselleştirdiğimizi de düşündüm. Yanlış yazmak bizi gerçekten kötü bir insan yapar mı? Ya da sadece bu, hayatın parçası mı? Yazmayı düşündükçe, kelimenin içindeki anlamlara odaklandım. Bu kelime, bir kişinin size karşı kayıtsız olduğu anlarda gelir, ama ona nasıl yazacağınızı unutur hale gelirsiniz.
Bigâne’nin Anlamı ve Hikayesi
“Bigâne” kelimesi, aslında hepimizin duymaktan kaçtığı bir şeyin simgesi gibiydi. Birinin kayıtsız olması, ilgisiz olması, duygusal olarak uzak durması… O kadar zor bir şey değil mi? Hani bazen birinin yanında oturur, göz göze gelirsiniz, ama o kişi sanki orada değilmiş gibi davranır. O kadar yakından tanıyorsunuzdur ama sanki hiç tanımıyormuşsunuz gibi… O anlar, birine kayıtsız kalmak, birinin kayıtsız kalması, içimi acıtan, beni gerçekten zorlayan bir şeydir. Kelimenin doğru yazılışını bilmemek, birinin bana kayıtsız kalması gibi bir şey gibiydi. “Bigâne”nin doğru yazılışını bulamamak, içimde yaşadığım o kayıtsızlık hissine benziyordu.
Hikayenin Sonu ve Öğrenilen Ders
Sonunda, telefonumu çıkarıp internette araştırma yapmaya başladım. Birçok kaynağa baktım ve sonunda doğru yazılışın “bigâne” olduğunu öğrendim. Bunu öğrendiğimde aslında daha da rahatladım. O an, belki de bir kelimenin doğru yazılışını öğrenmek, hayatta öğrendiğimiz en basit ama en güçlü derslerden biri gibi geldi. Bazen sadece kelimeleri doğru yazmak, hayatta doğru yolu bulmaya benzer. Bir an durup bakmamız gerekebilir, belki de yanlış yazdığımız kelimeler, yanlış bildiğimiz şeyler, aslında doğruyu bulmamız için bir fırsat olur. Her yanlış yazış, her kayıtsızlık, bir anlamda bizi daha çok dikkat etmeye, daha dikkatli yaşamaya zorlar.
Hayatımı büyük bir hevesle sürdürürken, o anki kayıtsızlıkla baş etmek, bazen en basit şeylerde bile bir anlam bulmamı sağladı. Bir kelime, hayatın doğru yazılışı gibi. Hayal kırıklığı, bir arayış, bazen yanlış adımlar ve sonunda doğruyu bulma… Hepsi bu hikayede olduğu gibi, öğrenilecek dersleri beraberinde getiren, kaybolmuş birer anıydı. Kimi zaman doğru yazdığımızı sandığımız kelimeler, aslında hiç de o kadar doğru olmayabilir. Ama en sonunda, doğruyu bulduğumuzda, bir şekilde rahatlarız. Tıpkı “bigâne”nin doğru yazılışı gibi…